Вот эти данные были
взяты из Всесоюзной книги памяти:
БЕЛЬСКИЙ Геннадий Иванович, прапорщик, зам.
командира группы отдельной разведывательной роты
(в\ч пп 44633, 459-я ОРСПн), род. 16.10.1957г. в
дер. Березовка Рузаевского р-на Кокчетавской обл.
Казахской ССР. Белорус. Работал в ПМК-58 в г.
Белыничи Могилевской обл.
В Вооруженные Силы СССР призван 13.5.76 Белыничским РВК.
В Республике Афганистан с 14 марта 1980.
Развед, группа, которой он командовал, 14.12.1981г. во взаимодействии с военнослужащими афганской армии совершила налет на базу противника, застав его врасплох.
Погиб Бельский 05.06.1982г. при отражении нападения мятежников на пост боевого охранения.
За мужество и отвагу награжден орденом Красной Звезды.
Похоронен в дер. Добриловичи Белыничского р-на.
Его именем названа улица в дер. Заполье Белыничского р-на.
В от
эти данные и фото
были взяты из
белорусской книги
памяти:
БЕЛЬСКI Генадзь Іванавіч
Нарадзіўся 16.10.1957 г. ў в. Бярозаўка Рузаеўскага раёна Какчэтаўскай вобласці. Беларус. Член ВЛКСМ. Маці, Надзея Максімаўна, начная няня інтэрната Запольскай сярэдняй школы, бацька, Іван Якаўлевіч, рабочы саўгаса «Падзевічы» Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці. У 1973 г. Генадзь скончыў 8 класаў Запольскай сярэдняй школы, потым ПТВ № 1 механізацыі сельскай гаспадаркі ў в. Буйнічы Магілёўскага Раёна. Атрымаў прафесію трактарыста-машыніста 3-га класа, працаваў у ПМК N° 58 Бялыніцкага раёна электразваршчыкам. У час навучання ў прафтэхвучылішчы наведваў ваенна-марскі клуб ДТСААФ, атрымаў спецыяльнасць электрамеханіка агульнага профілю. Пасля службы ў Савецкай Арміі вярнуўся і працаваў механізатарам у саўгасе «Падзевічы». Аднак Г. Бельскі вельмі хацеў быць вайскоўцам. Скончыў школу прапаршчыкаў і ў 1980 г. накіраваны для праходжання службы ў Афганістан. Загінуў 5.6.1982 г. Пахаваны ў в. Дабрыловічы Бялыніцкага раёна. Узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі. Імем Г. I. Бельскага названа вуліца ў в. Заполле.
...Група савецкіх воінаў была закінута ў зададзены раён. Пры выкананні баявой задачы прапаршчык Г. I. Бельскі быў цяжка паранены снайперам праціўніка і памёр у шпіталі.
3 пісем Г. I. Бельскага родным
21 верасня 1981 г.
Здравствуйте, папа, мама, бабушка и Наташка!
...У меня всё хорошо, служба моя проходит нормально. Скоро будет замена. Так что в скором будущем увидимся. Как у вас дела дома, какие трудности? Как там учится Наташа, слушается ли вас? Я заменюсь где-то во второй половине ноября. Обо мне не волнуйтесь. У меня всё хорошо... Как отец? Не болеет?..
Здравствуйте, дорогие мои родители!
...Вы, наверное, заждались от меня писем... Я Наде регулярно писал, она же к вам приезжает. Насчёт
моей жизни здесь. Замены мне сейчас не будет потому, что перевели меня в другую часть. Пришёл приказ сверху, и перевели. Вот такие дела. Сейчас мне придётся заменяться весной... Наде тяжело — ждать придётся долго...
2 снежня 1981 г.
Здравствуй, Коля!
...Я думаю, что ты уже дома, и решил написать тебе. Немного о себе. Служба идёт, замена только весной. Представляешь, как тоскливо на душе. Ну, до весны как-нибудь дослужу... Да, как у тебя идут дела? Как дома? Куда хочешь пойти на работу?.. Пиши обо всём...
3 артыкула С. Сямёнава «Вуліца старэйшага сына» у раённай газеце «Зара камунізму» ад 17 лістапада 1988 г.
...Як ён чакаў абяцанай замены! Усёй сваёй істотай імкнуўся вярнуцца і працягваць службу на Радзіме. Усе надзеі ўскладаў менавіта на вясну восемдзесят другога. Ды лёс аказаўся, як тое віно на палыне...
«Подзвіг Вашага сына заўсёды будзе яркім прыкладам беззапаветнага служэння нашай любімай Радзіме. Памяць пра яго назаўсёды захаваецца ў сэрцах баявых таварышаў...»
Уточнение прислал Шумай Олег с адреса : 5999936@mail.ru
В Афганистане находился не с октября 1980 г., а с 14 марта 1980 г., в 1705 отдельном дорожно-строительном батальоне, передислоцированном в составе 159 ОДСБр Главвоенстроя МО из Амурской области для обустройства 40 армии.
Батальон располагался в Шинданде.
Летом 1980 г. Геннадий подал рапорт на перевод в другую часть.
В Вооруженные Силы СССР призван 13.5.76 Белыничским РВК.
В Республике Афганистан с 14 марта 1980.
Развед, группа, которой он командовал, 14.12.1981г. во взаимодействии с военнослужащими афганской армии совершила налет на базу противника, застав его врасплох.
Погиб Бельский 05.06.1982г. при отражении нападения мятежников на пост боевого охранения.
За мужество и отвагу награжден орденом Красной Звезды.
Похоронен в дер. Добриловичи Белыничского р-на.
Его именем названа улица в дер. Заполье Белыничского р-на.
БЕЛЬСКI Генадзь Іванавіч
Нарадзіўся 16.10.1957 г. ў в. Бярозаўка Рузаеўскага раёна Какчэтаўскай вобласці. Беларус. Член ВЛКСМ. Маці, Надзея Максімаўна, начная няня інтэрната Запольскай сярэдняй школы, бацька, Іван Якаўлевіч, рабочы саўгаса «Падзевічы» Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці. У 1973 г. Генадзь скончыў 8 класаў Запольскай сярэдняй школы, потым ПТВ № 1 механізацыі сельскай гаспадаркі ў в. Буйнічы Магілёўскага Раёна. Атрымаў прафесію трактарыста-машыніста 3-га класа, працаваў у ПМК N° 58 Бялыніцкага раёна электразваршчыкам. У час навучання ў прафтэхвучылішчы наведваў ваенна-марскі клуб ДТСААФ, атрымаў спецыяльнасць электрамеханіка агульнага профілю. Пасля службы ў Савецкай Арміі вярнуўся і працаваў механізатарам у саўгасе «Падзевічы». Аднак Г. Бельскі вельмі хацеў быць вайскоўцам. Скончыў школу прапаршчыкаў і ў 1980 г. накіраваны для праходжання службы ў Афганістан. Загінуў 5.6.1982 г. Пахаваны ў в. Дабрыловічы Бялыніцкага раёна. Узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі. Імем Г. I. Бельскага названа вуліца ў в. Заполле.
...Група савецкіх воінаў была закінута ў зададзены раён. Пры выкананні баявой задачы прапаршчык Г. I. Бельскі быў цяжка паранены снайперам праціўніка і памёр у шпіталі.
3 пісем Г. I. Бельскага родным
21 верасня 1981 г.
Здравствуйте, папа, мама, бабушка и Наташка!
...У меня всё хорошо, служба моя проходит нормально. Скоро будет замена. Так что в скором будущем увидимся. Как у вас дела дома, какие трудности? Как там учится Наташа, слушается ли вас? Я заменюсь где-то во второй половине ноября. Обо мне не волнуйтесь. У меня всё хорошо... Как отец? Не болеет?..
Здравствуйте, дорогие мои родители!
...Вы, наверное, заждались от меня писем... Я Наде регулярно писал, она же к вам приезжает. Насчёт
моей жизни здесь. Замены мне сейчас не будет потому, что перевели меня в другую часть. Пришёл приказ сверху, и перевели. Вот такие дела. Сейчас мне придётся заменяться весной... Наде тяжело — ждать придётся долго...
2 снежня 1981 г.
Здравствуй, Коля!
...Я думаю, что ты уже дома, и решил написать тебе. Немного о себе. Служба идёт, замена только весной. Представляешь, как тоскливо на душе. Ну, до весны как-нибудь дослужу... Да, как у тебя идут дела? Как дома? Куда хочешь пойти на работу?.. Пиши обо всём...
3 артыкула С. Сямёнава «Вуліца старэйшага сына» у раённай газеце «Зара камунізму» ад 17 лістапада 1988 г.
...Як ён чакаў абяцанай замены! Усёй сваёй істотай імкнуўся вярнуцца і працягваць службу на Радзіме. Усе надзеі ўскладаў менавіта на вясну восемдзесят другога. Ды лёс аказаўся, як тое віно на палыне...
«Подзвіг Вашага сына заўсёды будзе яркім прыкладам беззапаветнага служэння нашай любімай Радзіме. Памяць пра яго назаўсёды захаваецца ў сэрцах баявых таварышаў...»
Уточнение прислал Шумай Олег с адреса : 5999936@mail.ru
В Афганистане находился не с октября 1980 г., а с 14 марта 1980 г., в 1705 отдельном дорожно-строительном батальоне, передислоцированном в составе 159 ОДСБр Главвоенстроя МО из Амурской области для обустройства 40 армии.
Батальон располагался в Шинданде.
Летом 1980 г. Геннадий подал рапорт на перевод в другую часть.